• Margot Verhagen

Hey, ik zie jou...

Bijgewerkt: mei 11


15 - 16 jarige die in 'n keet of bij ouders die weg zijn, stiekem je eerste biertje proeft, met een leuke knul sjanst en misschien zelfs wel 'n zoen en 'n aai onder je trui voelt.

Hey, Ik zie jou,

18-19 jarige, je middelbare schooltijd afgesloten, niet groots en meeslepend maar bijna stiekem en stil, geen herinneringen aan eindexamenfeesten, geen knallend punt achter een bijzondere periode...nu zit jij op kamers, of zelfs juist niet want what’s the point? Geen introductieweek, geen vereniging, geen borrels, feesten, of naar college in 'n zaal met 1500 of zelfs maar 30 anderen...niet dansend op de bar, een hitsige hand op je blote lijf, niet brak voor de buis, maar thuis. Op de bank bij je ouders, met 'n beetje mazzel met je oude matties, maar niet meer dan 3...

Hey, ik zie jou,

21-22 jarige. Studerend of net werkend. Zo hunkerend naar samenzijn met leeftijdsgenoten en gelijkgestemden. De wereld bediscussiëren, het milieu willen veranderen. De barricades op voor het leven dat er toe doet, zwart of wit, oud maar ook jong. Wat raakt jou, wie raakt jou aan? Waar zijn die wilde vrijpartijen, het uitzoeken welke leuke man of vrouw het beste bij je past? Het relatie-rommelen? Waar zijn de mooie buitenland-stages, de internationale ervaringen van reizen, andere culturen ontmoeten, het leven gulzig in je opnemend?

Ik zie jou. Ik kan niets voor je doen, het niet voor je wegnemen, het niet lichter maken, of minder angstig of onzeker. Ik kan je geen einddatum geven, geen invulling noch een uitleg. Maar ik zie jou, boven mijn mondkapje. Ik zie jou, ik zie je verdriet, je eenzaamheid, je huidhonger, je onmacht, je angst voor de toekomst. Ik zie ook je aandacht voor de regels, je intenties en inzet, je zorg voor het leven. Ik zie jou, ik hoor jou, ik ben er voor je.

9 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven